RZESZÓW. Zakończyły się prace realizowane w ramach projektu motoszybowca AOS H2. Studenci m.in. z Politechniki Rzeszowskiej, Politechniki Warszawskiej i Akademii Górniczo- Hutniczej stworzyli motoszybowiec zasilany woderem.
Celem projektu było zbudowanie innowacyjnego napędu hybrydowego bazującego na ogniwie wodorowym. Napęd ten zabudowano na płatowcu motoszybowca i przeprowadzono tzw. próby mobilne na lotnisku OKL Politechniki Rzeszowskiej. Robocza nazwa projektu AOS H2 pochodzi od platformy lotnej, którą stanowił w pierwszym etapie płatowiec zrealizowanego wcześniej motoszybowca elektrycznego AOS 71 oraz wodór H2, który był paliwem zasilającym generator paliwowy.
Innowacyjność projektu zawiera się w wykorzystaniu dwóch ekologicznych źródeł zasilających silnik elektryczny wraz ze śmigłem: generatora paliwowego i baterii elektrochemicznej. Efektem spalania wodoru jest oczywiście woda (wyprowadzana na zewnątrz kadłuba) oraz energia elektryczna dostarczana do silnika elektrycznego.
Te źródła energii zostały ze sobą sprzężone unikalnym zespołem zarządzającym energią na pokładzie motoszybowca jednocześnie odpowiedzialnym za sterowanie całym motoszybowcem. Moc całego napędu, dostarczana do śmigła to 40 kW z podziałem 10kW - to moc maksymalna ogniwa, pozostałe 30kW pochodzi z baterii. Wodór gromadzony jest pod ciśnieniem (200-300 bar) w dwóch butlach kompozytowych umieszczonych w specjalnych silosach w kadłubie motoszybowca.
Na lotnisku OKL PRz przeprowadzono próby mobilne (jeszcze nie w locie), które wykazały poprawność działania całego statku powietrznego. Dalsze prace będą możliwe, gdy powstaną polskie przepisy regulujące loty statków powietrznych z wodorem na pokładzie.
W ramach projektu zbudowano kompozytowy motoszybowiec, który w trakcie postępów w realizacji projektu, przeszedł wiele modyfikacji różniących go od poprzedniej wersji AOS 71 (to było zadanie realizowane przez zespół z Politechniki Warszawskiej i Zakładu Szybowcowego w Jeżowie). Generator paliwowy zbudowany został na Wydziale Energetyki i Paliw Akademii Górniczo Hutniczej.
Bateria wytworzona została w polskiej firmie specjalizującej się w produkcji baterii dla transportu, według wymogów określonych w projekcie, specjalnie na potrzeby motoszybowca, spełniając cały szereg norm i ograniczeń lotniczych. Układ sterowania i zarządzania energią, to z kolei dzieło pracowników naukowych Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej. Całość została zintegrowana i przebadana w Politechnice Rzeszowskiej, której pracownicy byli pomysłodawcami i wykonawcami projektu. Na terenie KSiSL prowadzono prace integrujące napęd z motoszybowcem.
Osiągnięciem projektu jest nie tylko sam napęd i motoszybowiec ale przede wszystkim multidyscyplinarna wiedza powstała w trakcie realizacji projektu dotycząca zarówno zagadnień fizycznych jak i organizacyjnych. Zbudowana platforma jest drugą tego typu konstrukcją w Europie.
Celem projektu było zbudowanie innowacyjnego napędu hybrydowego bazującego na ogniwie wodorowym. Napęd ten zabudowano na płatowcu motoszybowca i przeprowadzono tzw. próby mobilne na lotnisku OKL Politechniki Rzeszowskiej. Robocza nazwa projektu AOS H2 pochodzi od platformy lotnej, którą stanowił w pierwszym etapie płatowiec zrealizowanego wcześniej motoszybowca elektrycznego AOS 71 oraz wodór H2, który był paliwem zasilającym generator paliwowy.
Innowacyjność projektu zawiera się w wykorzystaniu dwóch ekologicznych źródeł zasilających silnik elektryczny wraz ze śmigłem: generatora paliwowego i baterii elektrochemicznej. Efektem spalania wodoru jest oczywiście woda (wyprowadzana na zewnątrz kadłuba) oraz energia elektryczna dostarczana do silnika elektrycznego.
Te źródła energii zostały ze sobą sprzężone unikalnym zespołem zarządzającym energią na pokładzie motoszybowca jednocześnie odpowiedzialnym za sterowanie całym motoszybowcem. Moc całego napędu, dostarczana do śmigła to 40 kW z podziałem 10kW - to moc maksymalna ogniwa, pozostałe 30kW pochodzi z baterii. Wodór gromadzony jest pod ciśnieniem (200-300 bar) w dwóch butlach kompozytowych umieszczonych w specjalnych silosach w kadłubie motoszybowca.
Na lotnisku OKL PRz przeprowadzono próby mobilne (jeszcze nie w locie), które wykazały poprawność działania całego statku powietrznego. Dalsze prace będą możliwe, gdy powstaną polskie przepisy regulujące loty statków powietrznych z wodorem na pokładzie.
W ramach projektu zbudowano kompozytowy motoszybowiec, który w trakcie postępów w realizacji projektu, przeszedł wiele modyfikacji różniących go od poprzedniej wersji AOS 71 (to było zadanie realizowane przez zespół z Politechniki Warszawskiej i Zakładu Szybowcowego w Jeżowie). Generator paliwowy zbudowany został na Wydziale Energetyki i Paliw Akademii Górniczo Hutniczej.
Reklama
Bateria wytworzona została w polskiej firmie specjalizującej się w produkcji baterii dla transportu, według wymogów określonych w projekcie, specjalnie na potrzeby motoszybowca, spełniając cały szereg norm i ograniczeń lotniczych. Układ sterowania i zarządzania energią, to z kolei dzieło pracowników naukowych Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej. Całość została zintegrowana i przebadana w Politechnice Rzeszowskiej, której pracownicy byli pomysłodawcami i wykonawcami projektu. Na terenie KSiSL prowadzono prace integrujące napęd z motoszybowcem.
Osiągnięciem projektu jest nie tylko sam napęd i motoszybowiec ale przede wszystkim multidyscyplinarna wiedza powstała w trakcie realizacji projektu dotycząca zarówno zagadnień fizycznych jak i organizacyjnych. Zbudowana platforma jest drugą tego typu konstrukcją w Europie.
Komentarze
Zaloguj się aby móc dodać komentarz