Grudniowy DKF Klaps z „Łowcą Jeleni” i niemym „Lokatorem” Hitchcocka z muzyką na żywo

Klub Filmowy „Klaps” działający w Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie zaprasza w grudniu na kolejne projekcje filmowe połączone z prelekcjami i pofilmowymi dyskusjami. Karnety miesięczne na trzy filmy będą dostępne w kasie biletowej WDK w cenie 30 zł a wejściówki pojedyncze na każdy film w cenie 12 zł - będą dostępne również na stronie: https://bilety.kulturapodkarpacka.pl.

Program grudniowego Klaps’a zapowiada się niezwykle interesująco. Wydarzenie rozpocznie projekcja jednego z najważniejszych dzieł filmowych w historii kina - „Łowcy jeleni” Michaela Cimino, który zdobył aż pięć Oscarów, w tym za najlepszy film oraz szereg innych nagród filmowych.

Nie mniej interesująco zapowiada się kolejny grudniowy seans. Będzie to thriller brytyjskiego reżysera Alana Parkera „Harry Angel” z 1987 roku, w którym główne role zagrali Mickey Rourke oraz Robert De Niro.

Ostatnią grudniową propozycją jest niemy film „mistrza suspensu” Alfreda Hitchcocka z 1927 roku zatytułowany „Lokator”. Seansowi towarzyszyć będzie muzyka wykonywana na żywo przez grupę „The Washing Machine.

Repertuar grudniowego DKF Klaps:

01.12.2025 r. - ŁOWCA JELENI, reż. Michael Cimino

08.12.2025 r. - HARRY ANGEL, reż. Alan Parker

15.12.2025 r. - LOKATOR, reż. Alfred Hitchcock - projekcja filmu niemego z muzyką na żywo w wykonaniu Grupy „The Washing Machine”

Informacje o filmach:

ŁOWCA JELENI, reż. Michael Cimino

gatunek: dramat, wojenny / produkcja: USA/Wielka Brytania 1978 / czas trwania: 183 min.

W niewielkim górniczym miasteczku w Pensylwanii trzej nierozłączni przyjaciele – Michael (Robert De Niro), Nick (Christopher Walken) i Steven (John Savage) – pracują w hucie. Wieczorami spotykają się w barze i jeżdżą razem na polowania, ciesząc się prostym życiem. Ich codzienność, z pozoru zwyczajna, nabiera tragicznej głębi, gdy zostają powołani do wojska i wysłani – tuż po hucznym ślubie Stevena – na wojnę w Wietnamie.

Reżyser z niezwykłą precyzją buduje świat, w którym wielu widzów może się przejrzeć, a potem krok po kroku go burzy – raz w huku wystrzałów i wybuchów, a innym razem w ciszy, w której walka z powracającymi traumami wydaje się skazana na porażkę. W „Łowcy jeleni” zderzenie ludzkiej lojalności z bezsensem wojny ma wymiar nie tylko dramatyczny, lecz także uniwersalny. To historia o przyjaźni wystawionej na najtrudniejszą próbę, o granicach odwagi, o miłości, która nie wszystko jest w stanie ocalić, i o tym, że czasem jeden moment zmienia wszystko.

„Łowca jeleni” Michaela Cimino to jeden z najważniejszych i wywołujących najbardziej żarliwe dyskusje tytułów w dziejach kina. Laureat pięciu Oscarów, w tym za najlepszy film, najlepszą reżyserię oraz najlepszą drugoplanową rolę męską. To pełna rozmachu, a zarazem zaskakująco intymna opowieść o przyjaźni, lojalności i cenie, jaką płaci się za dojrzewanie w cieniu historii.

Tego filmu nie da się zapomnieć.

Wybrane nagrody:

1979 – Oscar w kategorii „Najlepszy film roku” - Barry Spikings, Michael Deeley, Michael Cimino oraz John Peverall

1979 – Oscar w kategorii „Najlepsza reżyseria” – Michael Cimino

1979 – Oscar w kategorii „Najlepsza męska rola drugoplanowa” – Christopher Walken

1979 – Oscar w kategorii „Najlepszy montaż” – Peter Zinner

1979 – Oscar w kategorii „Najlepszy dźwięk” – Richard Portman, William L. McCaughey

1979 – Złoty Glob w kategorii „Najlepsza reżyseria” – Michael Cimino

1980 – BAFTA w kategorii „Najlepsze zdjęcia” – Vilmos Zsigmond

1980 – BAFTA w kategorii „Najlepszy montaż” – Peter Zinner

HARRY ANGEL, reż. Alan Parker

gatunek: thriller / produkcja: Kanada/USA/Wielka Brytania 1987 / czas trwania: 113 min.

Prywatny detektyw Harry Angel (Mickey Rourke) przyjmuje intratne zlecenie od tajemniczego Louisa Cyphre’a (Robert De Niro). Jego zadaniem jest odnalezienie zaginionego przed wielu laty piosenkarza Johnny’ego Favorite’a. Śledztwo prowadzi głównego bohatera do Nowego Orleanu, w samo serce okultystycznych rytuałów, w skwar dusznego lata, w świat czarnego jazzu i zadymionych spelunek. Ścigany przez wizje, koszmary i ścielące się gęsto trupy Angel dotrze w końcu do przerażającej prawdy – a widz do niezapomnianego finału i jednego z najbardziej ikonicznych plot twistów w historii kina, nie tylko grozy.

Alan Parker w mistrzowski sposób łączy kryminał noir z horrorem satanistycznym, tworząc dzieło o niepodrabialnym klimacie. Frenetyczny i zmysłowy jak „Opętanie”, oniryczny i niepokojący jak „Zagubiona autostrada”, pogański i występny jak „Dziewiąte wrota”, a do tego błyskotliwy i zaskakujący jak “Memento” (które zresztą zainspirował) – „Harry’ego Angela” można porównywać do wielu tytułów, ale zawsze wymknie się klasyfikacjom. Podobnie jak kreujący w tym filmie być może najlepszą rolę w życiu, niepokorny Mickey Rourke, a także De Niro w chyba najbardziej ekscentrycznym ze swoich ekranowych wcieleń.

LOKATOR, reż. Alfred Hitchcock - projekcja filmu z muzyką na żywo w wykonaniu Grupy „The Washing Machine”

gatunek: niemy / produkcja: Wielka Brytania 1927 / czas trwania: 88 min.

Daisy jest atrakcyjną blondynką i pracuje jako modelka. Słysząc o siódmej już ofierze „Mściciela”, który regularnie co wtorek zabija jasnowłose dziewczęta, postanawia przenieść się do domu rodziców. Tutaj częstym ich gościem jest Joe – inspektor policji – który czyni zaloty wobec Daisy.

W tym samym czasie rodzice wynajmują pokój tajemniczemu lokatorowi. Choć jego zachowanie jest dość dziwne, Daisy udaje się z nim zaprzyjaźnić, ku zniecierpliwieniu Joe’go. Pewnego wtorku, pod nieobecność lokatora, Joe przeszukuje jego pokój, znajdując dowody jego prawdziwej tożsamości ……

Współcześnie „Lokator” jest uznawany za jedno z arcydzieł nieudźwiękowionej epoki kina. Tytuł ten zawdzięcza imponującej warstwie wizualnej, utrzymanej w ekspresjonistycznej stylistyce. Film uzyskał w większości pochlebne recenzje ze strony krytyków oraz został entuzjastycznie przyjęty przez publiczność, stając się pierwszym komercyjnym sukcesem w dorobku reżysera. „Lokator” jest wyrazem niezwykłego talentu mistrza, jego pasji do kina i biegłości w opowiadaniu historii przy wykorzystaniu jedynie efektów wizualnych, który w znacznym stopniu przyczynił się do rozwoju i ukształtowania dreszczowca jako gatunku filmowego.