Koncert symfoniczny z udziałem jednego z najwybitniejszych skrzypków swojego pokolenia

W piątek, 23 października w sali koncertowej Filharmonii Podkarpackiej zabrzmi muzyka trzech kompozytorów: K.M. von Webera, F. Mendelssohna i E. Elgara. Orkiestrę poprowadzi Piotr Wacławik. Solistą wieczoru będzie uznawany za jednego z najwybitniejszych i najbardziej kreatywnych skrzypków swojego pokolenia – Piotr Pławner. Początek tradycyjnie o godz. 19:00.

Koncert rozpocznie baśniowa Uwertura do opery ”Oberon” (1825) Carla Marii von Webera (1786–1826) – jedno z ostatnich dzieł w dorobku kompozytora, ukończone na krótko przed jego śmiercią. Uwertura jest znakomitym odzwierciedleniem niezwykle barwnego świata przedstawionego w operze, w której bogactwo wydarzeń i zmienność nastrojów stają się podstawą muzycznej narracji. Podczas koncertu „zobaczymy” więc świat elfów i rycerzy, egzotykę Orientu oraz pełne energii tańce. Warto wspomnieć, że Uwertura do Oberona stała się inspiracją dla Mendelssohnowskiej Uwertury do Snu nocy letniej, powstałej zaledwie rok później.

Felix Mendelssohn Bartholdy (1809–1847) ukończył Koncert skrzypcowy e-moll op. 64 w 1844 roku. Dzieło bez wątpienia należy do ścisłego kanonu najważniejszych utworów tego gatunku w literaturze skrzypcowej.

Koncert rozpoczyna wejście skrzypiec solo, a nie ekspozycja orkiestry – rozwiązanie w tamtym czasie wciąż niestandardowe, choć coraz częściej stosowane. Śpiewny temat nadaje pierwszej części melancholijny i liryczny charakter, nie brakuje również fragmentów burzliwych i pełnych ekspresji.

Część druga przywodzi na myśl poemat miłosny, w którym zakochany młodzieniec wyznaje uczucia swojej ukochanej. Słusznie zresztą kojarzy się tę część z Pieśniami bez słów Mendelssohna. Finałowe Rondo zachwyca lekkością i żywiołowością, przywołując na myśl Uwerturę do Snu nocy letniej. Wirtuozowski finał stanowi efektowne zwieńczenie partii solowej, pełnej wymagających i popisowych fragmentów.

Wariacje na temat własny „Enigma” op. 36 Edwarda Elgara (1857–1934) zabrzmią jako ostatnia pozycja programu. Zagadkowy tytuł dzieła znajduje odzwierciedlenie w jego pełnej tajemnic warstwie muzycznej. Już sam temat główny kryje w sobie zagadkę – według słów kompozytora zawiera bowiem jeszcze jedną, ukrytą melodię. Tajemnica nie została rozwiązana, przypuszcza się jednak, iż chodzi o popularną szkocką pieśń ludową Should old acquaintance be forgot.. Elgar zadedykował dzieło swoim przyjaciołom, a każda z wariacji stanowi muzyczny szkic jednej z osób z jego najbliższego otoczenia. Wśród sportretowanych znaleźli się m.in.
żona kompozytora Alice, jego przyjaciel i wydawca August Jaeger, a w ostatniej wariacji – sam Elgar.

PIOTR WACŁAWIK – dyrygent, współpracował ze światowej sławy solistami, takimi jak m.in. Ivo Pogorelić, Bomsori Kim oraz Yulianna Avdeeva, a także z orkiestrami w Europie, Ameryce i Azji.

W sezonie 2024/2025 był dyrygentem asystentem NDR Elbphilharmonie Orchestra, po wygraniu międzynarodowego konkursu do prestiżowego programu stypendialnego tej instytucji. Funkcję tę pełnił również w Filharmonii Narodowej w Warszawie (2022–2024, 2025/2026) oraz w Aspen Music Festival and School (2024), gdzie został uhonorowany nagrodą Aspen Conductor Prize. Od sezonu 2026/2027, po wygranym konkursie, obejmie stanowisko dyrygenta asystenta Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach.

Jest laureatem licznych konkursów dyrygenckich.

Zadebiutował jako dyrygent w wieku 19 lat z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Śląskiej. W sezonie 2019/2020 był dyrygentem rezydentem Opery i Filharmonii Podlaskiej, a w sezonie 2022/2023 pełnił tę funkcję w Filharmonii Świętokrzyskiej. Pracował również jako dyrygent asystent w Operze Śląskiej (2019/2020) oraz w Operze Krakowskiej (2020–2022).

W 2020 roku ukończył z wyróżnieniem studia w Akademii Muzycznej im.  Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie dyrygentury symfoniczno-operowej prof. Mirosława Jacka Błaszczyka oraz w klasie violi da gamba Krzysztofa Firlusa. W zakresie gry na violi da gamba kształcił się również u takich mistrzów jak Paolo Pandolfo, Vittorio Ghielmi oraz Petr Wagner. Współpracuje z zespołem muzyki dawnej „Echo”, z którym otrzymał nagrodę Fryderyk 2026 w kategorii fonograficzny debiut roku za debiutancki album. Wcześniej kształcił się w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. Wojciecha Kilara w Katowicach w klasie skrzypiec.
Obecnie jest asystentem w Katedrze Dyrygentury Symfoniczno-Operowej swojej macierzystej uczelni.

PIOTR PŁAWNER należy do najwybitniejszych i najbardziej kreatywnych skrzypków swojej generacji. “Ten młody człowiek jest fenomenem, to prawdziwy geniusz. Jego gra jest fascynująca, przemyślana do ostatniego niuansu. O tej interpretacji można mówić tylko w superlatywach“ – pisze o artyście gazeta „Stuttgarter Zeitung“,The Times pisze „to wyjątkowy, nieskazitelny talent ”, a Lord Yehudi Menuhin nazwał Piotra Pławnera skrzypkiem o fenomenalnych zdolnościach oraz jednym z najbardziej obiecujących talentów nadchodzącej ery.

Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 6 lat. Na estradzie debiutował w dziewiątym roku życia. Studia ukończył z wyróżnieniem w Akademii Muzycznej w Łodzi. Po otrzymaniu stypendium Fundacji im. Henryka Szerynga w Monte-Carlo studiował w Bernie (Szwajcaria), gdzie w roku 1995 zostaje wyróżniony nagroda specjalną “Tschumi-Preis“ za najlepszy dyplom solistyczny.

Artysta jest laureatem wielu konkursów i przesłuchań w kraju i zagranica. Najważniejsze z nich to zwycięstwa w X Międzynarodowym Konkursie im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (1991), Międzynarodowym Konkursie w Bayreuth (1991), w Międzynarodowym Konkursie w Monte Carlo im Henryka Szerynga (1994) 44 Międzynarodowym Konkursie ARD w Monachium (1995 – najwyższy laur przyznany w 55-letniej historii tego konkursu dopiero po raz trzeci).

Piotr Pławner był stypendystą Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci, Fundacji Sztuki Dziecka, Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz Fundacji im.  Henryka Szerynga w Monaco. Wiele koncertuje w kraju i zagranicą jako solista i kameralista. Występował w wielu krajach europejskich, krajach arabskich, Azji oraz obu Amerykach. Występował z takimi zespołami jak orkiestry Bayerischen Rundfunk i Süddeutschen Rundfunk, Berner Symhonieorchester, Sinfonia Helvetica, Radio Kamerorkest Hilversum, Deutschen Kammerorchester, Sinfonia Varsovia, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Orchestre Philharmonique de Monte-Carlo oraz Netherlands Kammerorchester. Artysta współpracuje z najwybitniejszymi dyrygentami naszych czasów.

Brał udział w licznych znanych festiwalach, takich jak Braunschweiger Kammermusikpodium, Internationale Bachakademie Stuttgart, L`esplanade Saint-Etienne, Rheingau Festival, Printemps des Arts de Monte-Carlo, Internationale Festspiele Passau, Danos Festival, Grazer Frühling, Schlosskonzerte Thun, Musikfestival Braunwald oraz Al Bustan Festival oraz w wielu prestiżowych koncertach organizowanych dla znanych osobistości ze świata polityki (H. Kohla, R. Süssmuth, R. Dreifuss, F.  Cotti, Książę Monaco Rainer III) i z okazji ważnych rocznic i wydarzeń europejskich.

Artysta występuje w takich salach koncertowych, jak Tivoli Hall w Kopenhadze, Liederhalle w Stuttgarcie, Herkules Saal w Monachium, Concertgebouw w Amsterdamie, Chatelet w Paryżu, Palau de la Musica Catalona w Barcelonie, Teatro Monumental w Madrycie, Tonhalle w Zurichu, Victoria Hall w Genewie.

Piotr Pławner dysponuje rozległym repertuarem, począwszy od baroku po dzieła kompozytorów współczesnych (m. in. K. Penderecki, W. Lutosławski, E. Knapik, M. Feldman, S. Gubaidulina). Dokonał również wielu nagrań radiowych i telewizyjnych w Polsce, Holandii, Niemczech, Danii, Hiszpanii, Szwajcarii i Austrii, m.in. dla Polskiego Radia i Telewizji, TV Hilversum, TV i Radia Bawarskiego, TV Espana, Radio France, SDR, WDR, SWR, DRS oraz ORF. W ostatnich latach dokonał archiwalnych nagrań z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach (koncerty skrzypcowe H. Wieniawskiego, K. Szymanowskiego, M. Karłowicza, S. Prokofiewa i R. Schumanna) oraz z Orkiestrami Süddeutsche Rundfunk i Bayerische Rundfunk, Mitteldeutsche Rundfunk. W swoim dorobku ma także kilka płyt kompaktowych z utworami polskich kompozytorów. Koncert na skrzypce, fortepian i kwartet smyczkowy E. Chaussona został nagrodzony nagrodą “Fryderyk 2005“. Płyta z utworami kameralnymi Karola Szymanowskiego otrzymała prestiżową nagrodę i została wybrana “Płytą Roku 1998“ przez miesięcznik “Studio“. W roku 2007 otrzymał za płytę z koncertami skrzypcowymi Szymanowskiego i Karłowicza znaczącą nagrodę „The Strad Selection“ za najlepsze wykonanie koncertów, przyznaną przez miesięcznik „The Strad“. W roku 2009 otrzymał „Fryderyka“, tym razem za płytę z utworami Karola Szymanowskiego i Pawła Kochańskiego, nagraną wspólnie z Wojciechem Świtałą.

Gra i talent Piotra Pławnera została wielokrotnie uznana przez międzynarodową krytykę Jest zapraszanym jurorem w międzynarodowych konkursach muzycznych. Od
2006 roku jest prymariuszem światowej sławy kwintetu „I Salonisti“.

W 2015 roku odznaczony Brązowym Medalem Gloria Artis za zasługi w promowaniu muzyki polskiej zagranicą.

W marcu 2020 roku otrzymał „Fryderyka” za swoją najnowszą płytę CD z koncertami skrzypcowymi Emila Młynarskiego. Nagranie zostało dokonane z Filharmonią im. Artura Rubinsteina w Łodzi pod dyrekcja Pawła Przytockiego.

W roku 2021 odznaczony został Srebrnym Medalem Gloria Artis.

Od sezonu 2020/21 współpracuje w roli szefa artystycznego ze Śląską Orkiestrą Kameralną w Katowicach. W roku 2022 został szefem artystycznym orkiestry kameralnej Capella Bydgostiensis.

Piotr Pławner gra na skrzypcach T. Balestrieri.