Marzec w DKF Klaps z przejmującym „Głos Hind Rajab” i kultowym „Zniknięciem” [repertuar]

Dyskusyjny Klub Filmowy „Klaps” działający w Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie zaprasza w nadchodzącym miesiącu na kolejne projekcje filmowe połączone z prelekcjami i pofilmowymi dyskusjami, które prowadzi Dominik Nykiel.

W marcowym repertuarze znalazły się: przejmujący dramat oparty na prawdziwych wydarzeniach, ukazujący dramatyczną walkę ratowników o ocalenie uwięzionej w ostrzeliwanym samochodzie dziewczynki w Gazie (GŁOS HIND RAJAB); realistyczny, pełen napięcia portret kobiety balansującej na granicy wytrzymałości i utraty kontroli (KOPNĘŁABYM CIĘ, GDYBYM MOGŁ); kultowy thriller o mężczyźnie obsesyjnie poszukującym prawdy po nagłym zniknięciu partnerki podczas wakacyjnej podróży (ZNIKNIĘCIE); hipnotyzująca filmowa odyseja łącząca dramat i science fiction, przedstawiająca wizję świata, w którym zdolność śnienia decyduje o losie człowieka (ZMARTWYCHWSTANIE) oraz poruszający dramat z elementami humoru o siostrach konfrontujących się z powracającym po latach ojcem i trudną rodzinną przeszłością (WARTOŚĆ SENTYMENTALNA).

Pokazy w ramach Klaps’a odbywają się w każdy poniedziałek o godz. 19:00 w sali widowiskowo-kinowej WDK w Rzeszowie.

Karnety miesięczne na pięć filmów w cenie 50 zł do nabycia w kasie biletowej WDK. Koszt pojedynczej wejściówki na wybrany seans to 12 zł. Bilety odstępne są również na stronie bilety.kulturapodkarpacka.pl

Marcowy program DKF Klaps:

• 02.03.2026 r. - GŁOS HIND RAJAB, reż. Kaouther Ben Hania
  
• 09.03.2026 r. - KOPNĘŁABYM CIĘ, GDYBYM MOGŁA, reż. Mary Bronstein
  
• 16.03.2026 r. - ZNIKNIĘCIE, reż. George Sluizer
  
• 23.03.2026 r. - ZMARTWYCHWSTANIE, reż. Gan Bi
  
• 30.03.2026 r. - WARTOŚĆ SENTYMENTALNA, reż. Joachim Trier
  

Informacje o filmach:

GŁOS HIND RAJAB, reż. Kaouther Ben Hania

gatunek: dramat / produkcja: Francja, Tunezja 2025 / czas trwania: 89 min.

Laureat „Srebrnego Lwa” na festiwalu w Wenecji i licznych nagród publiczności na festiwalach w całym świecie.

Film prezentuje prawdziwe wydarzenia.

29 stycznia 2024 roku wolontariusze Czerwonego Półksiężyca odbierają telefon alarmowy. W Gazie, w samochodzie pod ostrzałem uwięziona jest sześcioletnia dziewczynka, która błaga o pomoc. Ratownicy, starając się utrzymać z nią kontakt, robią wszystko, by dotarła do niej karetka. Dziewczynka ma na imię Hind Rajab.

Najnowsze dzieło dwukrotnie nominowanej do Oscara Kaouther Ben Hani to przejmująca, głęboko humanistyczna historia, ukazująca bohaterstwo zwykłych ludzi. Film został określony przez wielu widzów i krytyków najważniejszym dziełem dekady, zaś wśród jego producentów znaleźli się między innymi: Brad Pitt, Joaquin Phoenix, Rooney Mara, Jonathan Glazer i Alfonso Cuarón.

Prasa o filmie:

O tym filmie nie będziesz tylko myśleć, będziesz z nim żyć.
- Vogue
Kino, które służy ludziom.
- My Movies
Niezwykły. Seans obowiązkowy.
- Deadline
Żaden inny film nie wywoła w tym roku tylu rozmów i łez.
- BBC
W świecie, w którym zajmują nas zmyślone historie o zmyślonych ludziach, Ben Hania uchwyca jeden z najistotniejszych tematów naszych czasów w obydwie ręce i wpycha go nam pod sam nos. (...) Zażarte i pełne pasji dzieło.
- Peter Bradshaw, The Guardian
Wyjątkowo mocne kino... Ten film czyni z chwilowej bezradności bohaterów coś kosmicznego i nadaje jej uniwersalny, cywilizacyjny wymiar.
- New York Magazine

Wybitne kino, które jednocześnie nie oszczędza widza.
- The New York Times
Trudno zmierzyć się z historią Hind Rajab twarzą w twarz, jednak to arcydzieło filmowe spod ręki Kaouther Ben Hanii wymaga od nas bycia świadkami tej opowieści.
- Little White Lies
Trudno cokolwiek tu powiedzieć. Mam tylko nadzieję, że wiele osób obejrzy ten film.
- Sheri Linden, The Hollywood Reporter
Emocjonalna siła rażenia tego filmu jest powalająca. To mocarny głos przeciw okrutnej wojnie, prowadzonej przez Izrael, nagłośniony przez świetną reżyserkę głos dziewczynki, która powinna żyć. Nigdy wcześniej podczas Festiwalu w Wenecji nie czułam na sali takich emocji wśród widzów.
- Anna Tatarska
Ten film wykracza poza kinowe doświadczenie.
- Kuba Armata, Interia
„Głos Hind Rajab” wyrasta na jeden z najciekawszych współczesnych filmowych protest-songów przeciwko wojnie.
- Krzysztof Kwiatkowski, Gazeta Wyborcza
Film, który trzeba zobaczyć. (...) „Głos Hind Rajab” to nie tylko opowieść o jednym dziecku - to film o wszystkich dzieciach, których życie rozrywa konflikt zbrojny.
- elle.pl

KOPNĘŁABYM CIĘ, GDYBYM MOGŁA, reż. Mary Bronstein
gatunek: dramat / produkcja: USA 2025 / czas trwania: 113 min.

Film „Kopnęłabym cię, gdybym mogła” wyprodukowany przez studio A24, z nagrodzoną na Berlinale 2025 kreacją Rose Byrne, to emocjonalny rollercoaster o kobiecie, która każdego dnia toczy walkę z rzeczywistością, rozpadającym się życiem i własnymi granicami wytrzymałości.

Kiedy jej córka zapada na tajemniczą chorobę, a mąż znika w interesach, świat Lindy zaczyna się walić, zamieniając jej codzienność w bieg z przeszkodami, którego nie da się ukończyć.

W bliskich kadrach o niesamowitej intensywności wizualnej film pulsuje napięciem i emocjami. Rose Byrne tworzy kreację na miarę Oscara, wykonując mistrzowski slalom między gniewem, rozpaczą, determinacją i szaleństwem.

To realistyczny, przejmujący, a zarazem niepokojący portret kobiety, która w obliczu chaosu próbuje zachować resztki kontroli. Reżyserka Mary Bronstein, czerpiąc inspirację z własnej historii, i producent Josh Safdie („Nieoszlifowane diamenty”) serwują kino, które obala mit doskonałego macierzyństwa i zostawia widza bez tchu. W drugoplanowej obsadzie występują rewelacyjni Conan O’Brien jako terapeuta i raper A$AP Rocky jako dozorca motelu.

Scenarzystka i reżyserka Mary Bronstein zabiera widzów w biegnącą w tempie thrillera, zapierającą dech w piersiach, nieoczekiwanie zabawną, a jednocześnie zaskakująco realistyczną podróż, która przypomina gorączkowy sen o rodzicielskich bolączkach. Rose Byrne wykreowała wybitną rolę Lindy. To portret matki pod ogromną presją, przytłoczonej terapeutki, która pogrąża się w stanie szaleństwa i obsesyjnego strachu i zmaga się z serią kryzysów.

W rezultacie powstała porywająca opowieść o osobistym kryzysie oraz momencie oświecenia, kiedy do bohaterki dociera, że sytuacja ją przerasta.

Pełna zjadliwego humoru i nieskrępowanej wyobraźni produkcja „Kopnęłabym cię, gdybym mogła” rozpoczyna się w momencie, kiedy poznajemy zestresowaną matkę, bezskutecznie próbującą poradzić sobie z tajemniczą, oporną na leczenie chorobą swojego dziecka. Bronstein w ekscytujący sposób wykorzystuje tę niepokojącą sytuację i towarzyszące jej uczucie strachu, wściekłości, dezorientacji i poczucia winy, znajdując własny, bogaty w emocje język, aby wyrazić przytłaczające doświadczenia Lindy. Przez cały czas dziecko Lindy pozostaje poza kadrem, słychać jedynie jego głos, ale jego obecność jest w dużej mierze niewidoczna, z wyjątkiem wijącej się plastikowej rurki do karmienia, do której Linda jest przywiązana 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu... rurki, która w miarę upływu czasu staje się coraz bardziej wszechobecna i groźna.

Następnie, pewne kłopoty w mieszkaniu Lindy zmuszają ją oraz córkę do przeniesienia się do przypominającego czyściec motelu, co zaburza jej strefę komfortu. Źle podejmowane decyzje mnożą się. Znika pacjentka. Gdy Linda traci kontakt z rzeczywistością, a jej rozpadająca się psychika budzi pogardę nawet u jej własnego terapeuty, pogrąża się ona w koszmarze, w którym budzące lęk zależności, nierówności i nerwice wydają się wyłaniać z coraz większej i coraz bardziej przerażającej otchłani niemożliwych do zaspokojenia potrzeb.

„Najbardziej interesowało mnie uchwycenie tego wewnętrznego uczucia, tego desperackiego stanu psychicznego, w którym boisz się nie tylko, że wszystko się rozpada, ale także, że to wszystko twoja wina” – mówi Bronstein. „Chciałam pokazać ten moment życia, kiedy czujesz, jakby ktoś ciągle na ciebie krzyczał, chociaż tak naprawdę nikt nie krzyczy; kiedy czujesz, że kolejna dodatkowa rzecz doprowadzi cię do szaleństwa; i kiedy jesteś w tak głębokim stresie, w stanie takiego szaleństwa, że wszystkie otaczające cię problemy wydają ci się na równi istotne”.

„Kopnęłabym cię, gdybym mogła” dołącza do głosów, które dokonują kulturowej rewizji macierzyństwa w literaturze pięknej, wspomnieniach i filmach. Nie są to portrety świętych nosicielek słodyczy i światła, jakie znamy z opowieści naszych matek. Są to wizje kobiet przechodzących druzgocące przemiany, które wywracają znany świat do góry nogami i przekształcają go w obszar, w którym nieustanne niebezpieczeństwo, katastrofa i izolacja czają się tuż pod powierzchnią pozornie stabilnej codzienności... świat, który być może wszyscy zbyt dobrze znamy.

Bronstein zagłębia się w jedną z najmroczniejszych i najmniej zbadanych stron macierzyństwa: gdzie zwykle celebrowane aspekty opieki i ochrony po prostu przestają działać. Dokonuje tego poprzez opowieść o nieustępliwej, narastającej panice, aczkolwiek dobrze pasującą do potężnego arsenału środków filmowych służących podsycaniu niepokoju. Gdy kamera wkracza do wewnętrznego sanctum Lindy – a jej reakcje na to, co przynosi jej życie, stają się coraz bardziej nieprzewidywalne i ponuro zabawne – film staje się oryginalną i intymną formą terroru.

ZNIKNIĘCIE, reż. George Sluizer - wersja odrestaurowana
gatunek: thriller, dramat / produkcja: Holandia, Francja 1988 / czas trwania: 107 min.

Kultowy thriller po raz pierwszy w polskich kinach!

Stanley Kubrick nazwał Zniknięcie (Spoorloos) „najbardziej przerażającym filmem, jaki kiedykolwiek widział”. Złowieszcza łamigłówka George’a Sluizera to mroczna podróż na drugą stronę moralności i intensywny portret pozbawionego skrupułów psychopaty. Wywołujące dreszcz grozy oraz ukłucia niepokoju Zniknięcie to wielki holenderski klasyk przypominający skrzyżowanie Milczenia owiec z Funny Games.

Od momentu premiery film podstępnie wkrada się do świadomości widzów, którzy muszą sami odpowiedzieć na pytanie: „Czy chcesz poznać prawdę za wszelką cenę”?

Zaczyna się niewinnie – od wakacyjnej podróży. Para Holendrów, Saskia (Johanna ter Steege) i Rex (Gene Bervoets) jedzie do Francji samochodem. Po drodze sprzeczają się i droczą, uczą się francuskich słówek. W pewnym momencie zatrzymują się na stacji benzynowej. Saskia idzie do toalety – po czym znika. Jej zniknięcie będzie trapić Rexa przez całe życie. Szybko poznajemy też porywacza – jest nim Raymond (wstrząsająca rola Bernard-Pierre’a Donnadieu), niepozorny nauczyciel chemii. Czy Rex pozna kiedykolwiek oprawcę, na punkcie którego nabiera stopniowo obsesji?

Perfekcyjna adaptacja powieści Złote jajko Tima Krabbé to legendarny dziś film, który na początku miał kłopoty ze znalezieniem dystrybutora – a ostatecznie doczekał się amerykańskiego remake’u, również w reżyserii Sluizera. Zniknięcie to koszmar na jawie, narracyjna układanka, z której nie ma bezpiecznego wyjścia i filozoficzny horror rozegrany głównie w słonecznych plenerach i mieszczańskich wnętrzach. Wraz z Rexem podążamy za niewiadomą, tropimy ślady i szukamy rozwiązania zagadki.

Niezależny, niskobudżetowy przebój europejskiego kina ma rzesze wyznawców na całym świecie.

ZMARTWYCHWSTANIE, reż. Gan Bi
gatunek: dramat, science fiction / produkcja: Chiny, Francja, USA 2025 / czas trwania: 140 min.

Najnowszy film Bi Gana, reżysera pamiętnej „Długiej podróży dnia ku nocy”, to kino totalne – wirtuozerska formalnie oda do medium filmowego, film-odyseja, film-sen, którego poszczególne segmenty odnoszą się do ludzkich zmysłów. Kino według chińskiego reżysera jest w stanie działać na każdy z nich – zachwycając i porażając. Wizja Bi Gana to futurystyczna dystopia, w której nie potrafić śnić to być nieśmiertelnym, a ci, którzy śnią (śnią kino!), są Deliriantami skazanymi na wieczną, oniryczną tułaczkę. Epicki, formalnie mistrzowski obraz zabiera nas w pięć niezwykłych podróży po historii X muzy – od ekspresjonistycznego kina niemego, przez osadzony w czasie wojny noir, buddyjską przypowieść, neorealistyczny heist movie, po milenijną, wampiryczną love story.

Specjalna Nagroda Jury na festiwalu w Cannes.

To kino wolne, hipnotyzujące, zachwycające – popis czystej wyobraźni.
To popis prawdziwego mistrzostwa.
- Peter Bradshaw, The Guardian

Najbardziej odważny i ambitny formalnie film w konkursie ostatniego festiwalu w Cannes (a zarazem jeden z najpiękniejszych). (...) Gwiazdy chińskiego kina Jackson Yee i Shu Qi nieustannie nas zaskakują, a oszałamiająco długi końcowy mastershot to poruszające duszę osiągnięcie, które będzie inspirować kolejne pokolenia.
- Tomris Laffly, ELLE USA
To zdumiewające dzieło pojawia się w momencie, gdy kino rzadko kiedy wydawało się bardziej skończone lub bezbronne. Poprzez swój tytuł oraz heroiczną moc kunsztu i ambicji Bi Gan przekonuje, że każdy koniec jest w rzeczywistości nowym początkiem.
- Justin Chang, The New Yorker
Ten rodzaj bezkompromisowej ambicji jest czymś, w czym kino nie ma sobie równych.
- Ed Potton, The Times
To oszałamiająca uczta dla zmysłów (z których każdemu poświęcono osobny segment), ale przede wszystkim najprawdziwszy list miłosny do kina, napisany z rozmachem i błyskotliwością.
- Hannah Strong, Little White Lies
Senna wędrówka przez etapy historii kina, ale nie tego wyświetlanego na ekranie, a w kółko odtwarzanego w nas samych; kina, które zrosło się z nami w uścisku.
- Maciej Satora, Filmweb
Ciekawe, jak ludzie śnili przed kinem. Tu odpowiedzi nie poznamy, ale za to bardzo celnie zaobserwowano, jak wygląda śnienie, kiedy mamy tak szeroki dostęp do bazy już wprawionych w ruch obrazów. Mega szybko zleciało te 160 minut, bo film jest zawsze wizualnie angażujący.
- Jakub Dębski, Kinowy Ekspres
Iluzja totalna. Immersyjne doświadczenie kinowe, którego nie trzeba rozumieć – należy mu się po prostu oddać. Poetycki hołd dla historii filmu i przemijania.
- Daria Sienkiewicz
Utkana z historii kina opowieść o tożsamości, pamięci i człowieczeństwie. Bi Gan znów uwodzi.
- Marcin Prymas, Pełna Sala
Najbardziej wyczekany tytuł tegorocznych Nowych Horyzontów, ale nie bez obaw, że to będzie długi, przeintelektualizowany film, który tłumy oglądają, bo wypada. Tymczasem urzeka oniryczną aurą, symboliką, cudownymi zdjęciami, kilkudziesięciominutowym long
shotem. Absolutnie się nie dłuży, na pewno będę wracać, żeby oglądać go na nowo. Wszystkie zachwyty z Cannes uzasadnione; nic mnie tak nie zaskoczyło podczas tej edycji, jak pierwsze spotkanie z Bi Ganem. Wzrusza.
- Anna Czerwińska, Filmawka
Filmowy sen Bi Gana to dzieło oszałamiające i euforyczne. „Zmartwychwstanie” może sprawiać wrażenie elegii na cześć kina, ale to nieprawda. To dopiero początek – z Bi Ganem na czele (oryg. We’ve only just Bi Gan).
- Ben Croll, The Wrap
Urzekająca, przepięknie zrealizowana podróż przez życie, śmierć i odrodzenie kina, skrojona idealnie pod tych widzów, którzy marzą o zostaniu uwięzionym w słynnej szafie Criteriona. (...) Talent Bi Gana do tworzenia hipnotyzujących scen momentami przywołuje twórczość Andrieja Tarkowskiego i pozwala zatopić się w jego filmie, nawet jeśli
nie zawsze wiemy, na co właściwie patrzymy.
- Jordan Mintzer, The Hollywood Reporter

WARTOŚĆ SENTYMENTALNA, reż. Joachim Trier
gatunek: dramat, komedia / produkcja: Norwegia, Niemcy, Dania, Francja, Szwecja 2025 / czas trwania: 135 min.

Nominowany do dziewięciu Oscarów najnowszy film Joachima Triera, reżysera „Najgorszego człowieka na świecie”, z nominowanymi do Oscara w kategoriach aktorskich Renate Reinsve, Stellanem Skarsgårdem, Ingą Ibsdotter Lilleaas i Elle Fanning w rolach głównych.

Jeden z najczęściej nagradzanych i najważniejszych filmów tego roku, z muzyką skomponowaną przez polską kompozytorkę Hanię Rani.

Po latach nieobecności w życiu Nory (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) niespodziewanie pojawia się ich ojciec, Gustav (Stellan Skarsgård). Nie wraca jednak sam, lecz z hollywoodzką gwiazdą (Elle Fanning), która chce poznać historię ich rodziny.

Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę.

Pełen wdzięku, rozważny i zaskakujący.
- Vanity Fair
Wielowymiarowe arcydzieło.
- Indiewire
Najlepszy film roku.
- GQ
Zapierający dech w piersiach.
- RogerEbert.com
Poruszająca i pełna humoru opowieść, która złamie serce, zanim znów je poskłada.
- Elle