Od września wraca DKF Klaps

Po dłuższej przerwie wracają seanse filmowe w ramach Dyskusyjnego Klubu Filmowego „KLAPS” w Wojewódzkim Domu Kultury. Projekcje będą odbywały się w obowiązującym reżimie sanitarnym. Karnety zakupione w marcu br. obowiązują również na pokazy wrześniowe.

Wrześniowe spotkania rozpocznie projekcja filmu „Najgorsze wiersze świata” węgierskiego reżysera Gabora Reisza, którą zaplanowano na 7 września. Tydzień później wyświetlony zostanie film jednego z najbardziej uznanych chilijskich reżyserów "Ema" Pabla Larraína, z Marianą Di Girolamo i Gaelem Garcíą Bernalem w rolach głównych. Dalej w kolejności widzowie obejrzą „Babyteeth” (21.09) oraz nagrodzony Srebrnym Lwem w Wenecji w 1992 roku obraz Claude'a Sauteta „Serce jak lód” (28.09).

Tradycyjnie seanse w ramach DKF Klaps będą odbywały się w poniedziałki o godz. 19:00 w sali widowiskowej WDK przy ul. Okrzei 7. Koszt miesięcznego karnetu na wszystkie wrześniowe projekcje to 30 zł. Za pojedynczy film zapłacicie 10 zł. Prelekcje i pofilmowe dyskusje poprowadzi Dominik Nykiel.

Wrześniowy repertuar w DKF Klaps:

07.09.2020 r. - NAJGORSZE WIERSZE ŚWIATA, reż. Gábor Reisz

14.09.2020 r. - EMA, reż. Pablo Larraín

21.09.2020 r. - BABYTEETH, reż. Shannon Murphy

28.09.2020 r. - SERCE JAK LÓD, reż. Claude Sautet

 
O filmach:

NAJGORSZE WIERSZE ŚWIATA, reż. Gábor Reisz

Produkcja: Węgry 2019 - Gatunek: dramat/komedia - Czas trwania: 90 min

Nowy film węgierskiego mistrza absurdu Gábora Reisza - znanego polskim widzom z przeboju „Sens życia oraz jego brak” to lekka opowieść o ciężkich problemach, czyli jak zbudować trwałą i głęboką relację we współczesnym świecie.

Życie 33-letniego Tamása w jednej chwili staje na głowie. Rzuca go dziewczyna, w efekcie czego zdesperowany mężczyzna postanawia zamienić Paryż na rodzinny Budapeszt.

Powrót w dobrze znane mu rejony ma pomóc bohaterowi dojść do siebie i zapomnieć o nieszczęśliwej miłości. Swoistą terapią okazuje się dla Tamása podróż sentymentalna do czasów dzieciństwa i dorastania. Wspomnienia to nie tylko poszukiwanie różnych odcieni miłości, ale i próba zrozumienia sytuacji, w której się aktualnie znalazł. Mężczyzna szybko przekonuje się, jak wielki wpływ w kształtowaniu osobowości, tożsamości ma nasza przeszłość. Dzięki temu zaczyna uświadamiać sobie, jak skomplikowane i czasami zupełnie niezrozumiałe bywają ludzkie relacje.

Obrazując różne oblicza swojego bohatera, węgierski reżyser Gábor Reisz (jest tu też scenarzystą i aktorem) tworzy uniwersalną opowieść o otaczającym nas świecie, w którym ludzie nie potrafią budować trwałych i głębokich relacji. Nie stroni przy tym od humoru, ironii czy absurdu idealnie utrzymując proporcje pomiędzy komedią a dramatem. 

Film zdobył uznanie na wielu światowych festiwalach:

2019 – Węgierski Tydzień Filmowy – nagroda Grand Prize, najlepszy reżyser, najlepsza aktorka drugoplanowa (Lili Monori), najlepszy montaż
2019 – Festiwal Filmowców Komediowych w Monte Carlo – Nagroda Jury za najlepszy film
2019 – Forum Kina Europejskiego CINERGIA – Nagroda publiczności
2019 – Nagrody Węgierskich Krytyków Filmowych – najlepszy film, najlepsza aktorka drugoplanowa (Lili Monori), najlepszy aktor drugoplanowy (Zsolt Kovács)
2018 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Turynie – Nagroda Specjalna Jury,

Nagroda Scuola Holden, Nagroda AVANTI! 

***

EMA, reż. Pablo Larraín

Produkcja: Chile 2019 - Gatunek: dramat - Czas trwania: 102 min

Pokazywana w konkursie głównym festiwalu w Wenecji Ema Pabla Larraína (Jackie, Srebrny Niedźwiedź za El Club) to filmowy rollercoaster z magnetyczną Marianą Di Girolamo i Gaelem Garcíą Bernalem w rolach głównych.

Nieuchwytna jak płomień, uwodzicielska Ema roznieca ogień wszędzie tam, gdzie się pojawia. Taniec to dla niej całe życie – dla swojej pasji jest gotowa poświęcić dosłownie wszystko. Wspólnie z mężem-choreografem podejmuje kontrowersyjną decyzję, przez którą upada jej dawny świat, a na zgliszczach starego porządku wyrasta zupełnie nowy – gdzie kobiety mogą tańczyć tak, jak chcą, o rodzinie nie decyduje pokrewieństwo i każdy sam tworzy choreografię własnego życia.

Film Larraína to manifest nowego kina, które nasłuchuje pulsu życia, uczy się języka nowego pokolenia. I zamiast snuć opowieść – tańczy.

BABYTEETH, reż. Shannon Murphy

Produkcja: Australia/USA 2019 - Gatunek: dramat/komedia - Czas trwania: 114 min

Pełen humoru portret nastolatki, która uczy się przekraczać wszelkie granice w ekstremalny sposób.

Milla, poważnie chora nastolatka (magnetyczna Eliza Scanlen), zakochuje się w Mosesie (Toby Wallace) - chłopaku z problemami. To zmienia ją i jej rodzinę. Rodzice (fenomenalnie grani przez Essie Davis i Bena Mendelsohna) dla ukochanej córki zrobią wszystko, pozwolą nawet Mosesowi z nimi zamieszkać. Okazuje się, że wraz z pierwszymi pocałunkami w Millę wstępuje nieznane dotąd pragnienie życia. Milla pokazuje rodzicom, Mosesowi i wszystkim wokół jak żyć, kiedy nie masz nic do stracenia.

Eliza Scalen, udowadnia, że wyrasta na jedną z najciekawszych aktorek młodego pokolenia. Jej filmowy partner Toby Wallace za swoją kreację otrzymał w Wenecji Nagrodę Marcello Mastroianniego za najlepszy debiut aktorski.

SERCE JAK LÓD, reż. Claude Sautet

Produkcja: Francja 1992 - Gatunek: dramat - Czas trwania: 105 min

Znakomity, zrealizowany ze smakiem i skonstruowany precyzyjnie niczym utwór muzyczny „Serce jak lód” odczytano jako początek „drugiej młodości” Claude'a Sauteta. Ten niezwykle utalentowany reżyser, scenarzysta i krytyk muzyczny zasłynął w latach 70. z wieloznacznych portretów relacji międzyludzkich, ale po takich filmach jak „Max i ferajna” (1971), „Cezar i Rozalia” (1972) czy „Mado” (1976) lata 80. okazały się dla niego czasem twórczego kryzysu. Sautet niemal wycofał się z filmowego życia, by zabłysnąć znów po roku 1990.

„Serce jak lód” nagrodzono Srebrnym Lwem w Wenecji, a nakręcony trzy lata później „Nelly i pan Arnaud” (1995) przyniósł Sautetowi Cezara za reżyserięi stanowił piękne zakończenie filmowej kariery twórcy.

Stefan (Daniel Auteuil) i Maxim (André Dussolier) prowadzą warsztat lutniczy i w dziedzinie skomplikowanych napraw skrzypiec są prawdziwymi mistrzami.

Obaj doskonale się rozumieją i uzupełniają - Stefan wie niemal wszystko o strojeniu i reperacjach, Maxim z kolei świetnie radzi sobie w sprawach biznesowych i organizacyjnych. Zgrany zespół stanowią też w sprawach miłosnych - Stefan ma skłonność do krótkich związków, z których z kolei Maxim - dzięki umiejętności lawirowania z prawdą - pomaga mu się uwolnić. Niespodziewanie w ich życiu pojawia się jednak piękna Camille (Emanuele Béart) -w młodej skrzypaczce od pierwszego wejrzenia zakochuje się Maxim, ale ona wybiera Stefana, który twierdzi jednak, że nie jest zdolny do uczuć.