Inauguracja 72. sezonu Filharmonii Podkarpackiej

Name: Inauguracja 72. sezonu Filharmonii Podkarpackiej
Start: 2026-10-09T19:00:00
End: 2026-10-09
Location: Filharmonia Podkarpacka

Miejsce

Filharmonia Podkarpacka ul. Chopina 30, 35-959 Rzeszów

Data Piątek, 09.10.2026

Godzina 19:00

Cena 50 / 70 zł

Bilety bilety.filharmonia.rzeszow.pl

Inauguracja 72. sezonu Filharmonii Podkarpackiej

O wydarzeniu

SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
ADAM KLOCEK – dyrygent
WALDEMAR MALICKI – fortepian

W programie:
W. Lutosławski – Koncert na orkiestrę
G. Gershwin – Błękitna Rapsodia
T. Procaccini – New York Picture

Koncert inaugurujący 72. sezon artystyczny Filharmonii Podkarpackiej otworzy wykonanie monumentalnego Koncertu na orkiestrę Witolda Lutosławskiego (1913–1994), skomponowanego w 1954 roku. W tym okresie kompozytor zwrócił się w swej drodze twórczej ku neoklasycyzmowi. W utworze odnajdziemy zatem charakterystyczne dla tego nurtu cechy: przejrzystość konstrukcji, logiczny przebieg narracji oraz równowagę zastosowanych środków kompozytorskich. Obecny w Koncercie folklor został przez Lutosławskiego poddany kunsztownemu opracowaniu – jako materiał melodyczny kompozytor wykorzystał rytmicznie przetworzone pieśni pochodzące z Mazowsza.

Błękitna Rapsodia (1924) George’a Gershwina (1898–1937) to dzieło reprezentujące nurt określany mianem symfonicznego jazzu. Należy dziś do najbardziej rozpoznawalnych utworów kojarzonych z muzyką amerykańską. Choć wiedza Gershwina na temat rodzimego folkloru była w czasie powstawania utworu dość powierzchowna, to jednak charakterystyczna rytmika zastosowana w Błękitnej Rapsodii świadczy o jego zainteresowaniu muzyką zakorzenioną w amerykańskiej tradycji. Utwór zawiera również echa piosenek Gershwina – napisał ich około 400. Rytmiczne, „broadwayowskie” melodie zestawione są tu ze śpiewnymi tematami, tworząc wyraziste kontrasty nastroju.

Z Błękitną Rapsodią wspaniale koresponduje New York Picture Teresy Procaccini (ur. 1934). Utwór przybiera formę fantazji na fortepian i orkiestrę, w której – podobnie jak u Gershwina – wyraźnie pobrzmiewają wpływy muzyki rozrywkowej, szczególnie w warstwie harmonicznej i rytmicznej. Ważną rolę w utworze odgrywa sekcja instrumentów dętych blaszanych, stanowiąca jeden z filarów brzmienia orkiestry. Rzewne melodie prezentowane przez fortepian podejmowane są następnie przez zespół, tworząc efektowne dialogi między solistą a orkiestrą. Długie, śpiewne frazy kontrastują z jazzującymi, rytmicznymi epizodami, nadając kompozycji żywiołowy i barwny charakter.